EVASCHRIJFT

14.01.10

Ineens snap ik waarom iemand aan het eind van een zware dag in zijn eentje aan de bar in een oud, bruin cafe gaat zitten. Ineens snap ik waarom diegene pas naar huis komt na zoveel glazen alcohol en als het echt niet anders kan.

Soms zit je niet te wachten op de mening van anderen. Dan hoef je niet te horen wat je allemaal fout hebt gedaan en wat je allemaal beter had kunnen doen. Dan moeten ze je gewoon even laten. Maar op een gegeven moment dan kan dat niet meer, dan zijn er verplichtingen naar mensen om je heen. Hoe erg je het ook probeert kunnen die verplichtingen niet uitgesteld worden.

Met lood in mijn schoenen vertel ik Mr F. aan de telefoon in de trein naar huis dat ik het er echt echt niet over wil hebben in de trein. De tranen die komen zie ik al voordat ze er zijn, en niet iedereen in de overvolle coupe hoeft daar getuige van te zijn. Maar Mr F. laat het er niet bij zitten en na een scheld-, vloek-, en chanteervuur ben ik vrijwel gedwongen het aan heel de trein mee te delen. “Ik ben stom geweest.”
Nee, geen nachtelijke avontuurtjes met een andere Mr, geen miljoenen schuld op onze gezamenlijke rekening waar hij niks van weet zodat we mee kunnen doen aan de talloze tv-programma’s die zulke suckers zoeken. “Ik red het niet dit jaar. En dat betekent dat ik niet kan afstuderen. En dus pas in september klaar ben. Tenzij ik niet kies voor de droomstage en voor mijn afstudeerdeadline ga.”
Ik voel ze opkomen. Alsof ze kleine kopjes geven tegen de achterkant van mijn ogen. Maar zijn reactie maakt me meer woedend dan verdrietig. “Je kan het ook als straf beschouwen dat je je droomstage niet kan doen omdat je zelf achterloopt..”
Waar ik eerder nog met lood in mijn schoenen zat ben ik nu zelf de grond in gezakt en dendert de trein met al zijn wagons en al zijn zorgeloze mensen over me heen.

Zoals ik zei. Ineens begrijp ik het waarom je als een trieste man van middelbare leeftijd met je lange beige regenjas aan de bar van een bruin café je zoveelste glas whisky besteld om maar niet naar huis te hoeven. Zodat je maar niet geconfronteerd wordt met de mening van anderen.
Ineens begrijp ik het zo goed.

En wat ik nou doe? Ik weet het niet.. Een glas whisky bestellen van onze drankkast?

13 Comments

  1. Susanne:

    Wat vervelend joh!

    Ik zeg: kies voor je droomstage. September telt ook nog mee voor dit jaar


  2. Danique:

    Ik zou voor je droomstage gaan! Want nu heb je nog de kans en daarna misschien wel niet meer. En het kan iedereen gebeuren dat het wat uitloopt. Ik had nu ook in het derde jaar van mijn studie kunnen zitten in plaats van het tweede jaar. En ik baal er nog elke dag van! Maar ondertussen zeg ik ook tegen mezelf van het is maar zo en ik moet er mee leven. Het komt goed! :)


  3. Eline:

    Ik zou voor je droomstage gaan. Alhoewel dat voor mij wel makkelijk praten is.


  4. Eva:

    Droomstage! Dan maar even een paar maanden extra. Je gaat er denk ik spijt van hebben als je het niet doet, alleen om iets eerder klaar te zijn..

    en neem lekker een glaasje cola ;-)


  5. It's Wendy:

    Ach, ik heb uiteindelijk ook een jaar langer gedaan over mijn opleiding. Ik haalde het ook niet door een stage. Maar daar tegenover staat wel dat ik een hele leuke stage had en hem met een 8 heb kunnen afsluiten. Zo! En wat maken die extra maanden dan nog uit?


  6. Alxndr:

    gewoon je hart volgen


  7. Pieter:

    Een mooie stage staat goed op je CV. Op een wat langere opleidingsduur let niemend.


  8. Willemvk:

    Met tegenzin de boel afraffelen om op tijd klaar te zijn, of met plezier er wat langer over doen….
    Het is dat er dan waarschijnlijk ook nog een jaar collegegeld achteraangegooid moet worden, anders was het een simpele keuze.


  9. Olga:

    He lieve Eva, een dikke knuffel voor jou :) Als je iets heel fijns op je pad hebt gekregen, maak daar gebruik van :) ik denk dat die paar maanden tijd wel mee zullen vallen als je het juist heel erg naar je zin hebt. Maar ik denk dat ook veel mensen je dat wel verteld hebben..

    Succes met alles. xxxx.


  10. Martine:

    Mmm, niet echt de reactie waar je op hoopte, hè?! Maar wat is nou een half jaar of een jaar op een mensenleven? Zo weinig! Terwijl jij je jouw droomstage zult blijven herinneren :D ga ervoor, meisje, maak je dromen waar en laat je niet van de wijs brengen! Ik denk aan je en weet dat je het kunt, dat bewijst dit blog wel. Liefs van Martine


  11. Louise:

    Dat was niet bepaald de verwachte ondersteunende reactie. Ik hoop dat je snel alles op een rijtje hebt. Ik begrijp je probleem en het is geen keuze die anderen voor je moeten maken. Succes!! xx


  12. Marieke:

    Meid, ga voor die droomstage. Echt. Een paar maanden extra studeren is echt het einde van de wereld niet!
    Enne, ik vind dat Mr. F best wat meer steun mag tonen!


  13. Lnnkz:

    Ga voor je droom!! anders krijg je spijt. En een paar maanden extra studeren.. ach wat maakt dat eingelijk uit?? Helemaal niks hoor!


Leave a Reply

Copyright 2009 by Eva.