EVASCHRIJFT
Schriftelijke vrijheid #0218.04.10
De verwachtte zenuwen blijven uit. Misschien omdat het zo goed voelt, omdat het is zoals het is, omdat het onvermijdelijk was. Terwijl ik met mijn hoofd ergens anders moet zijn ben ik hier bij jou. In mijn hoofd ben ik er al dagen, nachtenlang droom ik dromen gevuld met jou, overdag kan ik me niet concentreren en kijk ik uit naar het moment jou weer te zien. Het begint te lijken op een prille verliefdheid maar ik weet wel beter. Ik hóóp beter te weten maar het enige dat ik weet is dat het te laat is. Er is geen weg terug. De mogelijkheid om dit nog af te remmen is voorbij, het is zoals het is en de consequenties daarvan zullen snel hun aanwezigheid kenbaar maken. Want het kan niet. Vraag me niet waarom. Ik zou niets liever willen. Niets liever dan dat ene moment, daar buiten in het park. Te koud om nog buiten te zitten maar wat moesten we anders. Daar zaten we dan. Onvermijdelijk. Het moment kwam als de zomerse regenbui die al dagen beklemmend aanwezig is. Mijn hoofd wilde wel tegensputteren maar de hoeveelheid alcohol maakte alles logischer en nog onvermijdelijker. Zelfs op dit moment maakte ik mezelf nog wijs volledige controle te hebben. Maar die controle was al enkele stappen terug verdwenen. Meegesleept door gevoelens en verlangens. Meegesleept door dat ene geweldige onvermijdelijke gevoel. Het was enkel nog een kwestie van aftellen, wanneer realiseer ik me dat de controle zo belangrijk is, wanneer realiseer jij je dat dit niet kan, wanneer realiseren we dat we beter naar huis kunnen gaan. Maar dat moment komt niet en beiden geven we ons over aan de onvermijdelijke stap.
Leave a Reply
haha ik heb toevallig net m’n blog geupdate met een nieuwe link! :)
je zou een portfolio moeten beginnen voor je schrijfsels, je schrijft zo mooi! dit is ook weer een mooi stukje!
Mooi geschreven meid!
Wat schrijf je toch mooi!
Tsjonge, ik hou normaal niet zo van die verhaaltjes op blogs maar ik bleef wel even lezen!! Prachtig!!!
Ik heb je trouwens genomineerd voor een award, zie mijn blog! ;)
Liefs!
En op naar het vervolg.. ik begrijp niet helemaal goed waarom de relatie niet kan :D Maar dat krijgen we nog wel te lezen? :)
Mooi geschreven, zeg! Echt goed gedaan. :-)
Mooi geschreven hoor!
Echt mooi geschreven!