EVASCHRIJFT
30.06.10
Ik geloof in de liefde, de liefde voor eeuwig en altijd. De warme deken van het bij elkaar zijn, de rust die je voelt als je elkaar ziet, de toekomst die nog voor jullie beiden open ligt en die ingevuld kan worden op elke manier die je wilt. In de liefde dat je die toekomst samen wilt delen, samen voor eeuwig en altijd. Niet de zekerheid die het doet maar de liefde. Niet vanwege het gemak maar vanwege de lust. Niet omdat het noodzaak is, maar juist omdat dat het niet is.
Maar nu even niet. De reden voor de meest rigoureuze beslissing van dit jaar. Ik wilde die liefde nog niet voelen. Ik wilde mijn leven met hem delen maar zonder de liefde, zonder de lust, zonder de toekomst die we op elkaar afstemmen.
Ik zou maanden, jaren voor mezelf leven. Geen jongens die mijn hoofd op hol zouden laten slaan. Genieten van het leven, genieten van de mogelijkheden en kansen die voorbij komen met beide handen aanpakken.
Maar veel sneller dan verwacht kwam jij langs.
Je ogen, je lach, je liefde, je lijf. Perfecte passie en een perfect gevoel.
Ik ben nooit van het afhouden, als het goed voelt is het goed en mocht dat het toch niet zijn merk je dat vanzelf wel. Je overviel me met jouw manier van leven, jouw manier van genieten. Veel te snel gaat het veel te goed. Ik ben bang voor de bom die ineens zal vallen, dat deze perfecte bubbel uit elkaar barst. Maar het gaat goed.
Ik kan mezelf zijn. Rust in mijn hoofd, rust in mijn lijf. Je kalmte daalt langzaam over me neer en ik ga al wat minder gehaast door het leven. Minder gehaast maar ontzettend blij. Minder gehaast maar ik pak alle kansen aan. En alles gaat perfect. Beter dan verwacht.
Pas nu je er even niet bent zie ik in dat ik al veel te snel gesteld op je ben geraakt. Je lach, je liefde, je ogen en je lijf. Moet ik me hier nog tegen verzetten? Verzetten tegen de deken van liefde waarmee je me omarmt of kan ik hier gewoon voor gaan? De snelheid waarmee in mijn leven verscheen maakt me onzeker. Ga ik hiervoor of ga ik vanaf nu alles wat rustiger aan doen?
Mijn gevoel laat duidelijk merken wat ik wil, maar wanneer is het tijd om naar je hoofd te luisteren?
Leave a Reply
liefde liefde liefde is zo lastig. en je weet nooit wanneer iets “goed” of “fout” is. En gekwetst worden is zo makkelijk… En toch duiken we er allemaal keer op keer weer met open ogen en armen in. Ik hoop dat het conflict tussen je hoofd en je hart wat tot rust komt en dat je gewoon lekker kunt genieten!
Supermooi, als altijd.
Ik ben ook een beetje zo in de liefde, ik ga meer op mijn gevoel af dan op mijn verstand en daarom overhaast ik dingen soms. Maar aan de andere kant vind ik het lastig om zoveel van iemand te houden, want dat betekent ook dat hij me veel pijn kan doen en dat houd ik het liefst zelf in de hand.
vervolg??
Mooi. Mooie lay-out. Mooie woorden. Maar de tekst is een beetje… pijnlijk. Klinkt alsof je staat voor een oneerlijke keus. Het hart wil vreugde op korte termijn, je hoofd op langer termijn…
De liefde doet rare dingen met je, evenals de liefde voor muziek!
Ik ben namelijk op vakantie als Joey Cape & Tony Sly in Nederland komen :-( Ga jij wel?
wist je trouwens ook dat Jouy ook nog eens solo speelt?
http://www.joeycape.com/
Gisteren was ik op het ZC festival bij volbeat. ook wel iets voor jou denk ik.
Gaat dit nou over jou of is het een verhaal? xx.
Heel mooi geschreven!
Liefde is zo lastig, ben benieuwd wat het vervolg is..
Hoe loopt het verhaal nou af? :)